Τα κόκκινα λουστρίνια με ένα διαφορετικό τέλος
Η κόρη του δασκάλου θα χαιρόταν για το δώρο του, θα τον συμπάθαγε κι άμα τον συμπάθαγε ποιος ξέρει…
Λίγη ώρα αργότερα ο νεαρός τσαγκάρης έφυγε από το μαγαζί για να επιστρέψει στο σπίτι του. Στο δρόμο συνάντησε την κόρη του δασκάλου. Χαιρέτησε ο ένας τον άλλον και τότε εκείνος της πρότεινε να τη συνοδεύσει σπίτι της, καθώς είχε αρχίσει να νυχτώνει. Εκείνη δέχτηκε με μεγάλη χαρά. Καθώς περπατούσαν συζητούσαν για διάφορα θέματα. Σύντομα έφτασαν κοντά στο σπίτι της και εκείνος έπρεπε να την αποχωριστεί.. Ένιωσε πως η ώρα πέρασε πολύ γρήγορα και απολάμβανε τόσο πολύ την παρέα της… Παρόλα αυτά παραλίγο να ξεχάσει ότι είχε μαζί του τα γοβάκια, και μάλιστα τυλιγμένα σε πολύ προσεγμένη συσκευασία, έτοιμα να τα δωρίσει. Ο νεαρός τσαγκάρης, χωρίς να το σκεφτεί πολύ της τα πρόσφερε τα αμέσως. Εκείνη έμεινε άφωνη. Δεν ήξερε τι να πει. Τότε εκείνος σκεύτηκε πως αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή να της εκμυστηρευτεί την αγάπη του προς εκείνη. Η κόρη του δασκάλου του απάντησε πως κι εκείνης της αρέσει και πως θα ήθελε να γνωριστούν καλύτερα. Τότε εκείνος της πρότεινε να πάνε μια βόλτα μαζί την επόμενη μέρα και την ρώτησε αν θα έχουν όμως τυχόν ενδοιασμούς οι γονείς της. Εκείνη τον διαβεβαίωσε πως οι γονείς της τον ξέρουν και τον συμπαθούν καθώς είχε έρθει κάμποσες φορές στο σπίτι με τη μητέρα του αλλά και ότι δεν ήταν σίγουρη για την αντίδρασή τους. Έτσι κανόνισαν να βρεθούν κρυφά την επόμενη μέρα το απόγευμα. Η κοπέλα μπήκε στο σπίτι της και ο νεαρός τσαγκάρης επέστρεψε στο δικό του πιο χαρούμενος από ποτέ…
Τμήμα Α1 - 4η ομάδα
Μαρίζα
Μαρίνα
Μαριλένα
Ιωάννα
Πολύ ωραίο και ρομαντικό τέλος. Λέξεις πολύ προσεγμένες και με πολύ νόημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμάδα 5
(Κατερίνα Κακουράκη, Γιώργος Γιάνναρος, Παναγιώτης Βασιλάκης)
Υπέυθυνη ομάδας Ιοκάστη Γραμμένου